Epigram 7.196

Created on
Updated on


Codex Palatinus 23 p. 235
Codex Palatinus 23 p. 236


Ἀχήεις τέττιξ, δροσεραῖς σταγόνεσσι μεθυσθείς,
ἀγρονόμαν μέλπεις μοῦσαν ἐρημολάλον
ἄκρα δ᾽ ἐφεζόμενος πετάλοις, πριονώδεσι κώλοις
αἰθίοπι κλάζεις χρωτὶ μέλισμα λύρας.

ἀλλά, φίλος, φθέγγου τι νέον δενδρώδεσι Νύμφαις
παίγνιον, ἀντῳδὸν Πανὶ κρέκων κέλαδον,
ὄφρα φυγὼν τὸν Ἔρωτα, μεσημβρινὸν ὕπνον ἀγρεύσω
ἐνθάδ᾽ ὑπὸ σκιερᾷ κεκλιμένος πλατάνῳ.

— Paton edition

Noisy cicada, drunk with dew drops, you sing
your rustic ditty that fills the wilderness with voice,
and seated on the edge of the leaves, striking with
saw-like legs your sunburnt skin you shrill music
like the lyre's. But sing, dear, some new tune to
gladden the woodland nymphs, strike up some strain
responsive to Pan's pipe, that I may escape from
Love and snatch a little midday sleep, reclining here
beneath the shady plane-tree.

— Paton edition




De 7.189 à 7.216, épigrammes sur les animaux

Il y a là une tradition littéraire particulière, et qui semble avoir eu du succès, puisqu'elle a tenté les meilleurs des poètes


Internal references

Epigram 7.193, Epigram 7.195

External references

Last modifications

[2021-11-21 22:03] Epigram 7.196: initial revision

See all modifications →