Epigram 7.480

Created on
Updated on


Codex Palatinus 23 p. 283


ἤδη μευ τέτριπται ὑπεκκεκαλυμμένον ὀστεῦν
ἁρμονίᾐ τ᾽, ὦνερ, πλὰξ ἐπικεκλιμένη:
ἤδη καὶ σκώληκες ὑπὲκ σοροῦ αὐγάζονται
ἡμετέρης: τί πλέον γῆν ἐπιεννύμεθα;
ἦ γὰρ τὴν οὔπω πρὶν ἰτὴν ὁδὸν ἐτμήξαντο
ἄνθρωποι, κατ᾽ ἐμῆς νισσόμενοι κεφαλῆς.
ἀλλὰ πρὸς ἐγγαίων, Ἀϊδωνέος Ἑρμεία τε
καὶ Νυκτός, ταύτης ἐκτὸς ἴτ᾽ ἀτραπιτοῦ.

— Paton edition

Already, Sirrah, my bones and the slab that lies
on my skeleton are exposed and crushed, already
the worms are visible, looking out of my coffin. What
avails it to clothe ourselves with earth ; for men
travelling over my head have opened here a road
untrodden before. But I conjure you by the infernal
powers, Pluto, Hermes and Night, keep clear
of this path.

— Paton edition





Les épigrammes 7.478-480 agissent comme une sorte de profanation: la tombe a glissé sur le chemin, ou bien une route a été frayée au milieu du cimetière; dans les deux cas, les roues des voitures menacent le cercueil et les ossements


External references

Last modifications

[2021-11-21 22:03] Epigram 7.480: First revision

See all modifications →