Epigram 7.207

URN
Created on
By
Updated on

Descriptions

Codex Palatinus 23 p. 237

Texts


τὸν ταχύπουν, ἔτι παῖδα συναρπασθέντα τεκούσης
ἄρτι μ᾽ ἀπὸ στέρνων, οὐατόεντα λαγὼν
ἐν κόλποις στέργουσα διέτρεφεν ἁ γλυκερόχρως
Φανίον, εἰαρινοῖς ἄνθεσι βοσκόμενον.

οὐδέ με μητρὸς ἔτ᾽ εἶχε πόθος: θνῄσκω δ᾽ ὑπὸ θοίνης
ἀπλήστου, πολλῇ δαιτὶ παχυνόμενος.
καί μου πρὸς κλισίαις κρύψεν νέκυν, ὡς ἐν ὀνείροις
αἰὲν ὁρᾶν κοίτης γειτονέοντα τάφον.

— Paton edition

I was a swift-footed long-eared leveret, torn from my mother's breast while yet a baby, and sweet Phanion cherished and reared me in her bosom, feeding me on flowers of spring. No longer did I pine for my mother, but I died of surfeiting, fattened by too many banquets. Close to her couch she buried me so that ever in her dreams she might see my grave beside her bed.

— Paton edition

Cities

Comment

#1

De 7.189 à 7.216, épigrammes sur les animaux

Il y a là une tradition littéraire particulière, et qui semble avoir eu du succès, puisqu'elle a tenté les meilleurs des poètes

Alignments


τὸν ταχύπουν , ἔτι παῖδα συναρπασθέντα τεκούσης
ἄρτι μ ἀπὸ στέρνων , οὐατόεντα λαγὼν
ἐν κόλποις στέργουσα διέτρεφεν γλυκερόχρως
Φανίον , εἰαρινοῖς ἄνθεσι βοσκόμενον .

οὐδέ με μητρὸς ἔτ εἶχε πόθος : θνῄσκω δ ὑπὸ θοίνης
ἀπλήστου , πολλῇ δαιτὶ παχυνόμενος .
καί μου πρὸς κλισίαις κρύψεν νέκυν , ὡς ἐν ὀνείροις
αἰὲν ὁρᾶν κοίτης γειτονέοντα τάφον .


Moi , le lièvre aux pieds agiles , aux longues oreilles , arraché encore enfant aux mamelles de celle qui m ' avait mis au monde , la douce Phanion m ' élevait tendrement dans son sein , en me nourrissant des fleurs du printemps . De ma mère , je n ' avais même pas le regret ; et je meurs d ' une chère trop copieuse , engraissé par une nourriture abondante . Et près de son lit elle a enseveli mon corps , afin que , dans ses rêves , toujours elle puisse voir , tout près de sa couche , mon tombeau .

External references