Epigram 6.73

Created on
Updated on


Codex Palatinus 23 p. 154
Codex Palatinus 23 p. 155


Δάφνις ὁ συρικτὰς τρομερῷ περὶ γήραϊ κάμνων,
χειρὸς ἀεργηλᾶς τάνδε βαρυνομένας
Πανὶ φιλαγραύλῳ νομίαν ἀνέθηκε κορύναν,
γήραϊ ποιμενίων παυσάμενος καμάτων.

εἰσέτι γὰρ σύριγγι μελίσδομαι, εἰσέτι φωνὰ
ἄτρομος ἐν τρομερῷ σώματι ναιετάει.
ἀλλὰ λύκοις σίντῃσιν ἀν᾽ οὔρεα μή τις ἐμεῖο
αἰπόλος ἀγγείλῃ γήραος ἀδρανίην.

— Paton edition

I, Daphnis the piper, in my shaky old age, my
idle hand now heavy, dedicate, now I have ceased from the labours of the fold, my shepherd’s crook to rustic Pan. For still I play on the pipes, still in my trembling body my voice dwells unshaken. But let no goatherd tell the ravenous wolves in the mountains of the feebleness of my old years.

— Paton edition




Last modifications

[2021-11-21 22:03] Epigram 6.73: initial revision

See all modifications →